Archikatedra św. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty
Stojąca w najbliższym sąsiedztwie Starego Miasta, jest największą budowlą sakralną Lublina.
Powstała wraz z kolegium jezuitów w latach 1583-1605, a więc w okresie kontrreformacji. Późniejsze przebudowy, m.in. po pożarze w 1751 r. nadały jej cechy pełnego baroku.
W latach 1756-57 Józef Mayer wykonał iluzjonistyczną polichromię, podziwianą do dzisiaj, wtedy też powstała słynna "zakrystia akustyczna". Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 r. kościół na krótko przejęli trynitarze. Po ich rezygnacji zespół budynków został zajęty przez wojska rosyjskie. Po utworzeniu diecezji lubelskiej na początku XIX w. kościołowi przywrócono jego pierwotną funkcję oraz podniesiono go do godności katedry.
Dokonano wtedy przebudowy, w wyniku której przekształcono fasadę w duchu klasycystycznym oraz dobudowano portyk z kolumnadą wg proj. Antonio Corazziego.
Na ścianach katedry umieszczono liczne tablice epitafijne wielu znanych osób, w tym m. in. Sebastiana Klonowica i Wincentego Pola. Do najcenniejszych fragmentów wyposażenia należą: XV-wieczna gotycka chrzcielnica ze spiżu, wczesnobarokowy ołtarz główny z XVII w. wykonany z czarnej gruszy libańskiej, 10 ołtarzy bocznych, drewniane stalle, XV-wieczny krucyfiks zwany Trybunalskim (przeniesiony z kościoła pw. św. Michała), liczne obrazy - wśród nich przede wszystkim kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, otoczoną przez wiernych szczególną czcią, zwłaszcza po słynnym "cudzie lubelskim" w 1949 r. Znajduje się tu również cenny zbiór szat i naczyń liturgicznych.
Duże zainteresowanie zwiedzających wzbudza tzw. akustyczna zakrystia, która swe niezwykłe właściwości, pozwalające na doskonałe słyszenie wypowiadanych szeptem słów, zawdzięcza konstrukcji sklepienia.
Aktywności powiązane z atrakcją: Zwiedzanie
|
Artykuły dotyczące tej atrakcji:
W okolicy
Komentarze